Oftewel: Hoe vat je zonder AI een dag samen waar vanaf 23 september slechts 164 appjes en 3 polletjes aan vooraf gingen? 
Op een frisse vroege zaterdagochtend vertrekt een groepje auto’s met enthousiaste MWC leden vanaf de Kanaakdijk richting Tilburg. De botenwagen hangt volbeladen achter een van de auto’s. De passagiers wrijven nog even de slaap uit de ogen. De lucht boven de Maas kleurt prachtig rood en wenst alle roeiers succes. De belofte van een mooie dag hangt in de lucht.
Ter plaatse komt de zon lekker door. De groep is op tijd dus eerst koffie met appelcake. Hiervoor dient er een basecamp met zicht op het water bij elkaar gesprokkeld te worden waarbij de groep meteen beslag legt op comfortabele ligzakken. Later zullen deze dienen als ligbedden voor de nodige minuutjes concentratie en relaxatie.
Na de koffie stort het bonte gezelschap zich op boten, sleutels, sjorbanden, riggers, riemen, startnummers en omklederij.
Gezonde spanning bouwt zich op voor Sandra en Jo, Gertjan en Robbert en Max en Anneke. Zij zullen allen in de eerste heat starten van de ruim 6 km lange baan. Toegejuicht vanaf de finish en met verrekijker bewonderd vanaf het basecamp komen de 6 roeiers uiterst voldaan, bezweet, nat gesplasht en met rode wangen over de finish. Max en Anneke pakken blik in hun categorie!
Het is vervolgens nog even wachten op de volgende heat waarbij de andere MWC’ers zullen aantreden. De groep geniet op het basisfort van de mooie dag, de live muziek, de zitzakken en de goede organisatie van TOR. Even na tweeën maken de overige leden zich klaar om op te roeien: Marianne en Helene, Babette en Sandra en Joost en Hans in de skiff. Ook deze roeiers halen het uiterste uit hun boot en zichzelf en weten, een enkele skiffeur zelfs strijkend en niet nader te noemen duo ondanks belemmerende bruggetjes, goed te finishen.
Binnen no time maakt de groep de boten weer in de optakelstand en staat de bowa al weer klaar voor de terugreis. Enkele dappere dames pakken achter het gordijntje van de EHBOpost nog even een massage mee om de verzuurde spieren los te maken. Er wordt wederom gebruik gemaakt van het fort en er wordt genoten van de laatste zon, het gezelschap, drankjes en hamburgers. Hierbij dient voor het deel hamburgers het woord genieten als knipoog gelezen te worden.
De terugtocht vangt aan, de schemer valt ... 
en in alle auto’s wordt nog lang nagepraat over de wedstrijden, de suikers en het vocht worden aangevuld en in de wagen van de schrijver dezes zelfs wordt er meegezongen op Santana. Terug op het nest worden fluks alle boten weer in orde gemaakt en op hun plaatsjes gelegd alwaar zij wachten op volgende avonturen.
De groep gaat voldaan richting huis, bank en bed. Weer vol nieuwe roeiplannen. Er is veel gedeeld, geleerd en volgende keer heeft de groep zeker weten net iets minder appjes nodig. Of zullen ze daar nog een polletje over rondsturen?
