Een verslag van de World Masters Rowling 2026 in Bled 

Als je een wedstrijd carrière gaat opstarten is een wereldkampioenschap waarschijnlijk een goede plek om te starten. 4700 deelnemers en een onafzienbare hoeveelheid boten gingen over 5 dagen de strijd met elkaar aan. Elke 2,5 minuut een start van ‘s ochtends 7 tot ‘s avonds 7. Je mag je startnummer ophalen een uur voordat je start is gepland, dan ga je naar de botenverhuurder, stelt de boot af, stelt de riemen af (moet dat dan???) en loopt met het hele verhaal naar 1 van de 2 vlotten (looptijd ongeveer 10 minuten). Oproeien naar het eind van het meer, dan in de baan naar het startvlot en als je voorgangers gestart zijn, zorgen dat je goed in de startpositie gemanoeuvreerd komt. no stress. Ik had een Filippi gehuurd want dat waren de snelste boten had  ik gehoord. De verhuurder keek even naar me en gaf me een boot waar ik volgens hem niets aan hoefde te verstellen want hij was verleden week gebruikt door iemand met mijn postuur (op het WK in Amsterdam). De boot kon ik moeiteloos naar het vlot tillen, lekker licht bootje dacht ik maar wist ik veel. Mijn dochter gaf als commentaar bij de foto die ze kreeg van mij in de Filippi; waarom zit jij in een tandenstoker?

Ik wist dat mijn techniek niet om over naar huis te schrijven was maar de Filippi zat genadeloos naar mij te schreeuwen dat ik er geen reet van kon, gelukkig in het Italiaans dus het klonk wel leuk maar ook confronterend. Mijn tijd leek natuurlijk nergens op maar gelukkig waren er nog deelnemers die het nog minder goed deden en ik ben niet omgegaan.

Achteraf was ik waarschijnlijk sneller geweest in een lightboat maar het was een geweldige ervaring. De race met Mirjam in de mixed dubbel ging alweer een stuk beter al verlangden we ook hier naar onze eigen Pijlstaart.

Het was uiteindelijk zeer de moeite om dit gedaan te hebben al was het alleen maar om een hele leuke tijd met Max en Anneke te hebben doorgebracht.

Slovenië is een prachtig land en het meer van Bled een heerlijke locatie. Ondergedompeld te zijn in een wereld waar het alleen om roeien gaat met gelijkgestemden was heerlijk, alleen al de hal met de ergometers (40) van allerlei soorten met fanatieke mannen en vrouwen van allerlei leeftijden was zo leuk om tussen te zitten. Speciale dank voor de oudere Japanner die ons hielp om toch nog op tijd weg te komen van het vlot nadat hij ons eerst had gewezen op het feit dat we de riemen verkeerd om hadden en daarna dat we beter konden wisselen van plaats zodat ik in de schoenen maat 44 kon stappen en Mirjam in 39. Oh ja, jij zou op slag. Geen stress.

Volgend jaar naar Varese in Italië, kijken of ze het daar net zo goed organiseren en wij zijn voorbereid.

Jan Waal